۱۳۹۹/۰۷/۰۸

آیا فضای سایبر همان اینترنت است؟

اینترنت مجموعه ای از میلیونها رایانه و سرور است که توانایی ذخیره و به اشتراک گزاری اطلاعات را دارند و در هر کجای کره زمین ممکن است قرار گرفته باشند.

هر بار که ما به اینترنت متصل می شویم یکی از رایانه‌های این شبکه گسترده خواهیم بود که تحت مقررات خاص و با یک شماره منحصر به فرد و اختصاصی به اطلاعات سایر رایانه‌های دسترسی دارد.

اما برای مشاهده اطلاعات مورد نظر خود باید نشانی یا شماره اختصاصی رایانه ای که اطلاعات بر روی آن دخیره شده است را بدانیم. این نشانی معمولا به صورت حروف مانند www.google.com ویا عدد چهار بخشی به نام آی پی است مانند :213.219.156.223

اینترنت نیز به دلیل وجود تاسسیات و زیر ساخت های الکترونیکی و ارتباطی و فضای سایبر است که توانسته میلیون ها رایانه را به یکدیگر متصل نموده و شبکه بزرگی را بوجود بیاورد. بنابراین اینترنت هم مانند بسیاری از امکانات دیگر، به عنوان یک ابزار کاربردی و فقط جزئی از فضای سایبر است که بیشترین کاربرد آن ارائه خدمات و جستجو و یا انتشار و تبادل اطلاعات است.

در کل به زبان ساده آموختیم که شرط ورود به اینترنت تبدیل شدن به یک عدد،کد،ای پی (ip) یا شماره شناسایی است. مانند مثال های زیر:
•    تماس تلفنی با خط ثابت
•    تماس تلفنی با تلفن همراه
•    ارتباط بلوتوثی استفاده از شبکه وایمکس و ...
ورود به هریک از موارد فوق بدون شماره شناسایی غیر ممکن است. این ویژگی فضای سایبر است و فقط و فقط مارا با یک شماره شناسایی شناخته و اجازه ورود می دهد. فناوری هوشمند در محدوده هر یک از موارد فوق باعث شده است که هیچ یک از دو شماره شناسایی شبیه یکدیگر نباشد اگرچه تعداد افرادی که وارد فضای سایبر می شوند میلیون ها و ملیاردها کاربر باشند.

به طور مثال زمانی که ما از یک عابر بانک یا دستگاه کارت خوان فروشگاه استفاده می کنیم تا از خدمات بانکی بهره مند شویم ، به چندین شماره شناسایی نیاز است تا هویت ما برای بانک عامل ثابت شود که آیا ما همان فردی هستیم که صاحب حساب است؟ بنابراین ارائه اطلاعات  فوق به شبکه بانکی به معنی ارائه هویت است.

 

منبع : سایت سواد رسانه

دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه می بایست وارد شوید لطفا اینجا کلیک کنید!